شهرستان دیّر، بزرگترین بندر صیادی کشور و یکی از قطبهای انرژی جنوب، در ماههای اخیر چندین رویداد تلخ را پشت سر گذاشته است؛ از حملات در جنگ رمضان که به زیرساختهای بندری آسیب زد و شهادت چند شهروند را رقم زد، تا آتشسوزی گسترده شناورهای تجاری در داکر واعظی که خسارتهای سنگینی بر جای گذاشت. با این حال، مهمترین نیاز امدادی این شهر یعنی مسیر استاندارد و اضطراری برای اتصال کمربندی ۵ کیلومتری به مرکز همچنان روی زمین مانده و کارشناسان مدیریت بحران هشدار میدهند که هر دقیقه تأخیر در این مسیر، در حوادث آینده میتواند به فاجعهای جبرانناپذیر بدل شود.
فرمانداری: شهرداری زیرساختها را فراهم کند
معاون عمرانی فرمانداری شهرستان دیر، محمدجواد حسنزاده، در گفتوگو با خبرنگار ما تأکید کرد که شهرداری موظف است نسبت به نصب پایههای روشنایی و تجهیزات ایمنی در مسیر مورد نظر اقدام کند تا امکان صدور مجوزهای لازم و بهرهبرداری ایمن فراهم شود. وی همچنین وجود معارض را یکی از موانع اصلی دانست، ولی پرسش افکار عمومی این است که با گذشت ماهها از این اظهارات و وقوع حوادث متعدد، چرا هیچ خروجی عملیاتی از مصوبات شورای ترافیک و پیگیریهای فرمانداری دیده نمیشود؟
شهرداری: مالک مسیر را بسته است
اصغر سهولی، مدیر روابط عمومی شهرداری دیر، در پاسخ به پیگیریهای خبرنگار ما اعلام کرد که محدوده مورد نظر در ضلع غربی صدا و سیمای دیر توسط شخصی به نام «س» مسدود شده و این مسیر در اختیار مالک خصوصی است. اما این توضیح، سوالات تازهای برانگیخته است: آیا اسناد مالکیت این فرد تأیید شده؟ چرا طی سالهای گذشته اقدامی برای تملک، توافق یا تهاتر انجام نشده؟ و اگر مالکیت قطعی نیست، چگونه مسیری که دههها محل عبور شهروندان بوده، بدون تعیین تکلیف حقوقی بسته شده است؟
مسیری که شهرداری بست و دوباره باز شد؛ اما نه برای همیشه!
بررسیهای میدانی نشان میدهد که این مسیر سالها به عنوان راه دسترسی مردم استفاده میشده؛ ابتدا شهرداری به بهانه پاکسازی زباله و ضایعات، آن را مسدود کرد، سپس بازگشایی شد، ولی اکنون دوباره با ادعای مالکیت خصوصی در بنبست قرار گرفته است. شهروندان ساکن حاشیه کمربندی، از جمله مهدی عمرانی و سیدحسین کراماتی، به خبرنگار ما گفتند که برای رسیدن به بیمارستان یا خروج اضطراری از شهر، ناچار به طی مسیر درونشهری هستند و این وضعیت در شرایط بحرانی «واقعاً خطرناک» است. درویش سهولی و محمد قنبری نیز تأکید کردند که اگر حادثهای بزرگ رخ دهد، خودروهای امدادی چگونه باید سریعاً وارد یا خارج شوند؟ این سؤال همه مردم منطقه است.
ورود دادستانی؛ اما گره همچنان پابرجاست
نکته قابل توجه اینکه پیشتر دادستان شهرستان دیر با ورود به این پرونده به عنوان مصداق حقوق عامه و الزامات پدافند غیرعامل، بر رفع فوری گلوگاه تأکید کرده بود، ولی با وجود این حمایت قضایی، هنوز بخش عمدهای از مشکلات حل نشده و انتظار میرود در صورت استمرار ترکفعلهای اداری، از ظرفیتهای نظارتی و قانونی برای صیانت از امنیت انسانی و زیرساختی شهروندان استفاده شود.
خواست مردم دیر؛ پایان بنبست امدادی
امروز مردم دیر یک مطالبه روشن دارند: تعیین تکلیف فوری معارضات، شفافسازی مسئولیت دستگاهها و پایان دادن به پاسکاریهایی که سالهاست مهمترین گلوگاه امدادی این شهرستان را بلاتکلیف نگه داشته است. در شهری که طعم جنگ، حمله، آتشسوزی و بحران را چشیده، دیگر جایی برای مکاتبات بینتیجه و وعدههای توخالی نیست؛ هر روز تأخیر، یعنی به خطر افتادن جان شهروندانی که سزاوار حداقلترین سطح ایمنی هستند.
