یادداشت: علی بردستانی، خبرنگار و مدیرمسئول پایگاه خبری سورا
در روزهایی که کشور در شرایط جنگی قرار دارد و مردم در کنار نیروهای مدافع کشور، داغدار عزیزان و شاهد تقدیم شهدا هستند، بیش از هر زمان دیگری انتظار میرود مسئولان با احساس مسئولیت، حضور میدانی و درک شرایط جامعه، وظایف مدیریتی خود را دنبال کنند.
در چنین شرایط حساسی، مدیریت صرفاً به حضور در جلسات، امضای مکاتبات و نشستن پشت میزهای اداری خلاصه نمیشود. امروز مردم از مدیران انتظار دارند از اتاقهای خود خارج شوند، روند اجرای پروژهها را بهصورت میدانی بررسی کنند، بر عملکرد مجموعههای تحت مدیریت خود نظارت جدیتری داشته باشند و از نزدیک در جریان مشکلات، مطالبات و دغدغههای شهروندان قرار بگیرند.
یکی از مهمترین وظایف مدیران در شرایط کنونی، صیانت از اعتماد عمومی است؛ سرمایهای ارزشمند که با پاسخگویی، شفافیت، پیگیری مطالبات مردم و بهبود کیفیت خدمات اداری تقویت میشود. رضایت شهروندان و اربابرجوع در ادارات نباید به موضوعی حاشیهای تبدیل شود. مردم باید در برخورد با دستگاههای اجرایی، آثار مسئولیتپذیری، تکریم اربابرجوع و تسریع در رسیدگی به امور خود را بهروشنی احساس کنند.
همچنین ضروری است روند اجرای پروژههای عمرانی و خدماتی با حساسیت بیشتری دنبال شود. تأخیرهای غیرضروری، ضعف در نظارت، بیتوجهی به مطالبات عمومی و گرفتار شدن در چرخه روزمرگی اداری، مسائلی نیستند که بتوان در شرایط ویژه کشور بهسادگی از کنار آنها عبور کرد. مردم حق دارند بدانند پروژههای مورد انتظارشان در چه وضعیتی قرار دارند، چه موانعی پیش روی آنهاست و مدیران مربوطه برای رفع مشکلات چه اقداماتی انجام دادهاند.
امروز کشور به مدیریت جهادی، میدانی، پاسخگو و مردممحور نیاز دارد؛ مدیریتی که خود را در برابر مردم مسئول بداند و برای حل مشکلات، پیشقدم شود. مدیریت جهادی صرفاً یک عنوان یا شعار نیست؛ بلکه در حضور مؤثر در میدان عمل، نظارت مستمر، تصمیمگیری بهموقع، پیگیری مطالبات و پذیرش مسئولیت معنا پیدا میکند.
بیتردید، شرایط جنگی و محدودیتهای ناشی از آن میتواند دشواریهایی را برای دستگاههای اجرایی ایجاد کند؛ اما همین شرایط، ضرورت اولویتبندی صحیح امور، افزایش هماهنگی و حضور مسئولانهتر مدیران را دوچندان میکند. انتظار مردم این است که مسئولان متناسب با حساسیت شرایط، شیوه مدیریت خود را بازنگری کنند و اجازه ندهند مسائل قابل پیگیری در پیچوخم بروکراسی و روزمرگی اداری متوقف بماند.
سخن روشن است: مسئولیت، امتیاز نیست؛ تعهدی در برابر مردم است. هر مدیری که مسئولیتی را پذیرفته، باید نسبت به عملکرد مجموعه خود، کیفیت خدمات ارائهشده و میزان تحقق وعدهها پاسخگو باشد. اگر مدیری توان، امکان یا اراده لازم برای انجام مسئولیتهای محوله را ندارد، شایسته است بهجای تداوم وضع موجود، صادقانه درباره ادامه مسئولیت خود تصمیم بگیرد و فرصت خدمت را به فردی بسپارد که بتواند با انگیزه، توانمندی و مسئولیتپذیری بیشتری در میدان عمل حاضر شود.
در روزهایی که کشور بیش از هر زمان به همدلی، اعتماد عمومی و انسجام نیاز دارد، عملکرد مسئولان در حفظ سرمایه اجتماعی نقشی تعیینکننده دارد. مردم انتظار معجزه ندارند؛ انتظار دارند مدیران در کنار آنان باشند، مشکلاتشان را ببینند، برای رفع آنها اقدام کنند و در برابر نتیجه عملکرد خود پاسخگو باشند.
اکنون زمان فاصله گرفتن از مدیریت پشتمیزی و پایان دادن به روزمرگیهای اداری است. کشور به مدیرانی نیاز دارد که بهجای اکتفا به گزارشها، واقعیتهای میدان را ببینند؛ بهجای وعدههای تکراری، نتیجه ارائه دهند و بهجای پناه گرفتن پشت عنوانهای مدیریتی، مسئولیت تصمیمها و عملکرد خود را بپذیرند.
















